به نام خدا

v     ازکوه بالارفت شقایق های وحشی دردسترس نبودند. بااحتیاط رفت ودسته ای ازشقایق های سرخ

v     راچید.کوله بارش سنگین بود.به سختی ازک

v     وه بائین امد.کف بوتینش سوراخ شده بود

v     کم کم هواداشت تاریک می شد که به سنگرهانزدیک شد. به سمت سنگرخودشان حرکت

v     کرد.صدای ملکوتی راشنید کهروحش رابه بروازدراورد.

v     باخوشحالی برده ی سنگرراکنارزدولی ناگهان

v      

دیدکه نمیتواند نمازش رابخواند چون دست وبایش کمی زخمی شده بود

• ووضوبراو باطل است.بسیارناراحتشدوبرگشت
• به سنگر
•  

اماناگهان فرشته ای به اوگفت:اشکالی ندارد تومی توانی

روزدیگر نمازت رابخوانی حالا دیگر اوارام شده بود

وهمین طور خوشحال